Μέσα από το μοντέλο της «νέας διαρθρωτικής οικονομικής», η Κίνα μετασχηματίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα
H Δύση ενίοτε προεξοφλεί την επιβράδυνση και την κατάρρευση της κινεζικής οικονομίας, ωστόσο φαίνεται πως ζει σε μια τεράστια γεωοικονομική αυταπάτη…
Την ώρα που οι δυτικοί αναλυτές εστιάζουν στις δημογραφικές πιέσεις, μια ηχηρή παρέμβαση-σοκ από τον Justin Yifu Lin, πρώην επικεφαλής οικονομολόγο της Παγκόσμιας Τράπεζας, αποκαλύπτει ότι το Πεκίνο δεν λυγίζει, αλλά προετοιμάζει μια τεχνολογική και βιομηχανική «καταιγίδα» που απειλεί να διαλύσει την Ευρώπη.
Μέσα από το μοντέλο της «νέας διαρθρωτικής οικονομικής», η Κίνα μετασχηματίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, μετατρέποντας τη γήρανση του πληθυσμού σε υπερόπλο μέσω της τεχνητής νοημοσύνης (AI), της ρομποτικής και της απόλυτης κυριαρχίας στα ηλεκτρικά οχήματα και την πράσινη ενέργεια.
Πιο συγκεκριμένα, η συζήτηση για την πορεία της κινεζικής οικονομίας έχει μετατραπεί σε μια από τις μεγαλύτερες γεωοικονομικές αντιπαραθέσεις της εποχής.
Ενώ αρκετοί δυτικοί αναλυτές προεξοφλούν επιβράδυνση, δημογραφική πίεση και κίνδυνο παρατεταμένης στασιμότητας, μια διαφορετική ανάγνωση έρχεται από το εσωτερικό της ίδιας της Κίνας.
Ο Justin Yifu Lin, ένας από τους σημαντικότερους οικονομολόγους της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, παρενέβη δημόσια για να αμφισβητήσει τις απαισιόδοξες εκτιμήσεις που έχουν αρχίσει να κυριαρχούν γύρω από το κινεζικό οικονομικό μοντέλο.
Η παρέμβασή του έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο Lin δεν αποτελεί έναν απλό σχολιαστή.
Έχει διατελέσει επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας και σήμερα βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, όπου ηγείται του Ινστιτούτου Νέας Διαρθρωτικής Οικονομικής και του Ινστιτούτου Συνεργασίας Νότου-Νότου.
Η βασική θέση του Lin είναι ότι η Κίνα δεν βρίσκεται μπροστά σε μια αναπόφευκτη κρίση, αλλά σε μια φάση οικονομικού μετασχηματισμού, όπου η βιομηχανική πολιτική, η τεχνολογική αναβάθμιση και η αύξηση της παραγωγικότητας μπορούν να λειτουργήσουν ως νέοι κινητήρες ανάπτυξης.
Σύμφωνα με τη θεωρία της «νέας διαρθρωτικής οικονομικής» του Lin, οι χώρες μπορούν να επιταχύνουν την ανάπτυξή τους όταν προσαρμόζουν τη βιομηχανική τους πολιτική στα μεταβαλλόμενα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα.
Η Κίνα, υποστηρίζει ο ίδιος, πέρασε από το μοντέλο της χαμηλού κόστους παραγωγής σε μια νέα εποχή όπου η τεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη, οι προηγμένες κατασκευές και το ανθρώπινο κεφάλαιο αποτελούν τους βασικούς μοχλούς ανταγωνιστικότητας.
Τα αποτελέσματα αυτής της στρατηγικής είναι εμφανή σε κλάδους όπως τα ηλεκτρικά οχήματα, οι μπαταρίες λιθίου και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπου κινεζικές επιχειρήσεις έχουν εξελιχθεί σε παγκόσμιους πρωταγωνιστές.
Η απάντηση στις προβλέψεις περί «κρατικοποίησης»
Μία από τις βασικές κριτικές προς το κινεζικό μοντέλο αφορά την ισχυρή παρουσία του κράτους στην οικονομία.
Ο Lin απορρίπτει την άποψη ότι η ενίσχυση των κρατικών επενδύσεων οδήγησε σε υποχώρηση του ιδιωτικού τομέα.
Αντίθετα, υποστηρίζει ότι οι μεγάλες επενδύσεις σε υποδομές δημιούργησαν ένα οικοσύστημα μέσα στο οποίο αναπτύχθηκαν ιδιωτικές επιχειρήσεις, ενισχύοντας την απασχόληση και τη βιομηχανική αλυσίδα.
Η επιτυχία των κινεζικών ιδιωτικών εταιρειών στους νέους τεχνολογικούς κλάδους αποτελεί, σύμφωνα με τον ίδιο, απόδειξη ότι η ιδιωτική οικονομία παραμένει ένας από τους βασικούς πυλώνες του κινεζικού μοντέλου.
Από την άλλη, η γήρανση του πληθυσμού αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιχειρήματα όσων προβλέπουν επιβράδυνση της Κίνας.
Ο Lin υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον αριθμό των εργαζομένων, αλλά κυρίως από την ποιότητα του ανθρώπινου κεφαλαίου.
Η εκπαίδευση, η αυτοματοποίηση, η ρομποτική και η τεχνητή νοημοσύνη μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα και να αντισταθμίσουν μέρος της δημογραφικής πίεσης.
Με αυτόν τον τρόπο, η Κίνα επιχειρεί να μετατρέψει τη δημογραφική πρόκληση σε τεχνολογική ευκαιρία.
Η μάχη των προσδοκιών
Ίσως το σημαντικότερο σημείο της παρέμβασης του Lin δεν αφορά μόνο τα οικονομικά μεγέθη, αλλά την ψυχολογία της οικονομίας.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι χαμηλές προσδοκίες μπορούν να αποτελέσουν αυτοτροφοδοτούμενο παράγοντα επιβράδυνσης.
Όταν επιχειρήσεις και νοικοκυριά περιμένουν χαμηλότερη ανάπτυξη, περιορίζουν τις επενδύσεις και την κατανάλωση.
Για τον Lin, η αλλαγή του κλίματος εμπιστοσύνης αποτελεί βασική προϋπόθεση ώστε η κινεζική οικονομία να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές της.
Παρά τις προκλήσεις, η κινεζική στρατηγική βασίζεται στην πεποίθηση ότι η χώρα βρίσκεται μπροστά σε μια νέα φάση βιομηχανικής αναβάθμισης.
Από τις προηγμένες τεχνολογίες μέχρι την πράσινη ενέργεια και την αυτοματοποίηση, το Πεκίνο επιχειρεί να μετατρέψει την οικονομική πίεση σε επιτάχυνση μετασχηματισμού.
Η παρέμβαση του Justin Yifu Lin αποτελεί έτσι όχι μόνο μια υπεράσπιση της κινεζικής οικονομικής πολιτικής, αλλά και μια υπενθύμιση ότι η μάχη για το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας θα δοθεί σε μεγάλο βαθμό στο πεδίο της τεχνολογίας, της παραγωγικότητας και της βιομηχανικής ισχύος.
www.bankingnews.gr
Την ώρα που οι δυτικοί αναλυτές εστιάζουν στις δημογραφικές πιέσεις, μια ηχηρή παρέμβαση-σοκ από τον Justin Yifu Lin, πρώην επικεφαλής οικονομολόγο της Παγκόσμιας Τράπεζας, αποκαλύπτει ότι το Πεκίνο δεν λυγίζει, αλλά προετοιμάζει μια τεχνολογική και βιομηχανική «καταιγίδα» που απειλεί να διαλύσει την Ευρώπη.
Μέσα από το μοντέλο της «νέας διαρθρωτικής οικονομικής», η Κίνα μετασχηματίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, μετατρέποντας τη γήρανση του πληθυσμού σε υπερόπλο μέσω της τεχνητής νοημοσύνης (AI), της ρομποτικής και της απόλυτης κυριαρχίας στα ηλεκτρικά οχήματα και την πράσινη ενέργεια.
Πιο συγκεκριμένα, η συζήτηση για την πορεία της κινεζικής οικονομίας έχει μετατραπεί σε μια από τις μεγαλύτερες γεωοικονομικές αντιπαραθέσεις της εποχής.
Ενώ αρκετοί δυτικοί αναλυτές προεξοφλούν επιβράδυνση, δημογραφική πίεση και κίνδυνο παρατεταμένης στασιμότητας, μια διαφορετική ανάγνωση έρχεται από το εσωτερικό της ίδιας της Κίνας.
Ο Justin Yifu Lin, ένας από τους σημαντικότερους οικονομολόγους της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, παρενέβη δημόσια για να αμφισβητήσει τις απαισιόδοξες εκτιμήσεις που έχουν αρχίσει να κυριαρχούν γύρω από το κινεζικό οικονομικό μοντέλο.
Η παρέμβασή του έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο Lin δεν αποτελεί έναν απλό σχολιαστή.
Έχει διατελέσει επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας και σήμερα βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, όπου ηγείται του Ινστιτούτου Νέας Διαρθρωτικής Οικονομικής και του Ινστιτούτου Συνεργασίας Νότου-Νότου.
Η βασική θέση του Lin είναι ότι η Κίνα δεν βρίσκεται μπροστά σε μια αναπόφευκτη κρίση, αλλά σε μια φάση οικονομικού μετασχηματισμού, όπου η βιομηχανική πολιτική, η τεχνολογική αναβάθμιση και η αύξηση της παραγωγικότητας μπορούν να λειτουργήσουν ως νέοι κινητήρες ανάπτυξης.
Σύμφωνα με τη θεωρία της «νέας διαρθρωτικής οικονομικής» του Lin, οι χώρες μπορούν να επιταχύνουν την ανάπτυξή τους όταν προσαρμόζουν τη βιομηχανική τους πολιτική στα μεταβαλλόμενα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα.
Η Κίνα, υποστηρίζει ο ίδιος, πέρασε από το μοντέλο της χαμηλού κόστους παραγωγής σε μια νέα εποχή όπου η τεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη, οι προηγμένες κατασκευές και το ανθρώπινο κεφάλαιο αποτελούν τους βασικούς μοχλούς ανταγωνιστικότητας.
Τα αποτελέσματα αυτής της στρατηγικής είναι εμφανή σε κλάδους όπως τα ηλεκτρικά οχήματα, οι μπαταρίες λιθίου και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπου κινεζικές επιχειρήσεις έχουν εξελιχθεί σε παγκόσμιους πρωταγωνιστές.
Η απάντηση στις προβλέψεις περί «κρατικοποίησης»
Μία από τις βασικές κριτικές προς το κινεζικό μοντέλο αφορά την ισχυρή παρουσία του κράτους στην οικονομία.
Ο Lin απορρίπτει την άποψη ότι η ενίσχυση των κρατικών επενδύσεων οδήγησε σε υποχώρηση του ιδιωτικού τομέα.
Αντίθετα, υποστηρίζει ότι οι μεγάλες επενδύσεις σε υποδομές δημιούργησαν ένα οικοσύστημα μέσα στο οποίο αναπτύχθηκαν ιδιωτικές επιχειρήσεις, ενισχύοντας την απασχόληση και τη βιομηχανική αλυσίδα.
Η επιτυχία των κινεζικών ιδιωτικών εταιρειών στους νέους τεχνολογικούς κλάδους αποτελεί, σύμφωνα με τον ίδιο, απόδειξη ότι η ιδιωτική οικονομία παραμένει ένας από τους βασικούς πυλώνες του κινεζικού μοντέλου.
Από την άλλη, η γήρανση του πληθυσμού αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα επιχειρήματα όσων προβλέπουν επιβράδυνση της Κίνας.
Ο Lin υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον αριθμό των εργαζομένων, αλλά κυρίως από την ποιότητα του ανθρώπινου κεφαλαίου.
Η εκπαίδευση, η αυτοματοποίηση, η ρομποτική και η τεχνητή νοημοσύνη μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα και να αντισταθμίσουν μέρος της δημογραφικής πίεσης.
Με αυτόν τον τρόπο, η Κίνα επιχειρεί να μετατρέψει τη δημογραφική πρόκληση σε τεχνολογική ευκαιρία.
Η μάχη των προσδοκιών
Ίσως το σημαντικότερο σημείο της παρέμβασης του Lin δεν αφορά μόνο τα οικονομικά μεγέθη, αλλά την ψυχολογία της οικονομίας.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι χαμηλές προσδοκίες μπορούν να αποτελέσουν αυτοτροφοδοτούμενο παράγοντα επιβράδυνσης.
Όταν επιχειρήσεις και νοικοκυριά περιμένουν χαμηλότερη ανάπτυξη, περιορίζουν τις επενδύσεις και την κατανάλωση.
Για τον Lin, η αλλαγή του κλίματος εμπιστοσύνης αποτελεί βασική προϋπόθεση ώστε η κινεζική οικονομία να αξιοποιήσει πλήρως τις δυνατότητές της.
Παρά τις προκλήσεις, η κινεζική στρατηγική βασίζεται στην πεποίθηση ότι η χώρα βρίσκεται μπροστά σε μια νέα φάση βιομηχανικής αναβάθμισης.
Από τις προηγμένες τεχνολογίες μέχρι την πράσινη ενέργεια και την αυτοματοποίηση, το Πεκίνο επιχειρεί να μετατρέψει την οικονομική πίεση σε επιτάχυνση μετασχηματισμού.
Η παρέμβαση του Justin Yifu Lin αποτελεί έτσι όχι μόνο μια υπεράσπιση της κινεζικής οικονομικής πολιτικής, αλλά και μια υπενθύμιση ότι η μάχη για το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας θα δοθεί σε μεγάλο βαθμό στο πεδίο της τεχνολογίας, της παραγωγικότητας και της βιομηχανικής ισχύος.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών